در دام مانده صید و صیاد رفته باشد
آه از دمی که تنها با داغ او چـو لاله
در خون نشسته و او، چون باد رفته باشد
از آه دردنـاکی سـازم خبـر دلـت را
روزی که کوه صبـرم بر بـاد رفـته باشد
آواز تیشـه امشب از بیستون نیامد
شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد
شادم که از رقـیبان دامن کشان گذشتی
گو مـشت خاک ما هم بر باد رفته باشد
حزین لاهیجی
برچسب:
نویسنده: هستی پاکدل